کابینت امروزی نتیجه یک تغییر ناگهانی نیست؛ حاصل چند قرن تحول در مبلمان، شهرنشینی، فناوری، بهداشت، لوازم خانگی و نگاه ما به کارِ خانه است. چیزی که امروز «آشپزخانه مجهز» مینامیم، تا همین حدود یک قرن پیش شکل بسیار متفاوتی داشت.
از کابینتهای مبلمانگونه تا آشپزخانه یکپارچه
کابینت به معنای مبلمان دارای فضای ذخیرهسازی، سابقهای بسیار قدیمی دارد. موزه تاریخی فرانکفورت مجموعهای از کابینتهای تاریخی را مستند کرده و نشان میدهد کابینتسازی از گذشته یک حوزه جدی از هنر و صنعت مبلمان بوده است. اما تبدیل کابینت به جزء ثابت و سازماندهنده آشپزخانه، داستان جدیدتری است.
فرانکفورت؛ یکی از نقاط عطف آشپزخانه مدرن
در دهه ۱۹۲۰، «آشپزخانه فرانکفورت» که با طراحی مارگارتِه شوتّه-لیهوتسکی شکل گرفت، تلاش کرد کارهای آشپزخانه را منطقیتر، فشردهتر و کارآمدتر کند. موزه هنر مدرن نیویورک این نمونه را یکی از نقاط مهم تحول آشپزخانه قرن بیستم معرفی میکند؛ این آشپزخانه در پروژههای مسکن عمومی فرانکفورت در سالهای ۱۹۲۶–۱۹۲۷ تولید و اجرا شد.
موزه تاریخی فرانکفورت نیز توضیح میدهد که این طراحی به دنبال عقلانیکردن کار خانه بود و از ذخیرهسازی داخلی و تجهیزات یکپارچه استفاده میکرد.
چرا کابینت روی زندگی روزمره اثر گذاشت؟
وقتی وسایل در جای مشخص قرار میگیرند، حرکت، دسترسی و نگهداری سادهتر میشود. پژوهشهای جدید هم نشان میدهند که چیدمان آشپزخانه با کارایی فعالیتهای روزمره و حتی رفتارهای بهداشتی هنگام آمادهسازی غذا ارتباط دارد.
بنابراین کابینت فقط یک سطح تزئینی نیست؛ بخشی از «سیستم کار» خانه است. تعداد کشوها، ارتفاع طبقات، فاصله سینک و سطح کار و محل نگهداری وسایل همگی روی تجربه روزانه اثر میگذارند.
از آشپزخانه خدماتی تا قلب خانه
در قرن بیستم، با تغییر سبک زندگی، ورود لوازم خانگی و رشد تولید انبوه، آشپزخانه به تدریج از فضایی جدا و خدماتی به محیطی چندمنظوره تبدیل شد. اسمیتسونین نیز در مرور تاریخ آشپزخانه مدرن به نقش گاز، برق، تولید انبوه و طراحیهای کارآمد در این تحول اشاره میکند.
امروز چه درسی میگیریم؟
اگر قرار است برای یک آشپزخانه جدید کابینت سفارش دهید، تاریخ یک پیام ساده دارد: کابینت موفق فقط زیبا نیست؛ باید کار خانه را آسانتر کند. طراحی سهبعدی، اندازهگیری دقیق و توجه به مسیرهای واقعی استفاده، ادامه همان مسیری است که طراحان آشپزخانه مدرن از اوایل قرن بیستم دنبال کردند.
